zimowy anioł

przez , 09.gru.2014, w zabawawpoezje

zimowy anioł

idzie przez przyprószony szronem Las Łobżonka
zatrzymuje się w rezerwacie
wśród uschłych sosen na zamarzniętych bagnach
a twarz jego smutna chłodem wiecznego smutku
nie wie co to miłość i ciepło
ale wie co to cierpienie i śmiech szyderczy
siada na pniu zwalonego drzewa
wyjmuje z piersi kamienne serce
i przygląda się leżącemu na dłoni
uśmiechając się z sadystyczną satysfakcją

ang3001734_aniol-smierci


Odpowiedz

Szukasz czegoś?

Użyj poniższego formularza:

Nadal nie znalazłeś tego, czego szukasz? Zostaw komentarz w notce, lub skontaktuj się z nami a zajmiemy się tym.

Blogroll

Kilka bardzo polecanych stron...